Μετά το πολύ γνωστό ντοκιμαντέρ για την Helvetica, οι γραμματοσειρές κάνανε συνέδριο. Αλήθεια, μήπως να ξανασκεφτούμε την Comic Sans;

Popularity: 4% [?]

update: To facebook μπαίνει στην τελική φάση του ανασχεδιασμού. Το new.facebook.com δουλεύει κανονικά και μπορείς να μπεις να το δοκιμάσεις και να στείλεις και feedback. Δοκιμάζοντάς το τις τελευταίες δύο μέρες ελπίζω να μην είναι αυτός ο τελικό σχεδιασμός και να φέρουν πίσω μερικά πολύ καλά χαρακτηριστικά του πρώτου facebook. Προς το παρόν δεν μου αρέσει, προτιμώ μάλιστα, να χρησιμοποιώ την -πολύ πολύ καλύτερη- έκδοση του iPhone :)

Το Facebook είναι πολύ κοντά στο να “αλλάξει″ στο νέο του design. Εδώ και καιρό προετοιμάζει τα μέλη του από το FacebookPreviews με διάφορες περιγραφές αλλά και screenshots. Τις τελευταίες μέρες ενεργοποιείται το new.facebook.com (δυστυχώς όχι όλες τις ώρες) σαν ένα μικρό δείγμα από την κλειδαρότρυπα. Αρκετά ενδιαφέρουσα παρατήρηση, την οποία είδα σε πολλά σχόλια, είναι ότι το Facebook αντιγράφει το Multiply. Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα και να δεις μερικά screenshots στο Mashable, τουλάχιστον μέχρι να βρεις μπροστά σου το νέο design.

Popularity: 31% [?]

1. Το Δίκτυο από μόνο του είναι άναρχο, άδικο και αληθές. Τα τρία στερητικά άλφα δημιουργούν και αντικατοπτρίζουν το προφανές της λήθης. Η θεοποίηση του, η αναγωγή του σε ψηφιακές δέκα εντολές είναι το ζητούμενο.
2. Ένα Δίκτυο για να δικαιολογήσει το όνομά του και μόνο χρειάζεται ενέργεια. Η ενέργεια αυτή είμαστε εμείς.
3. Κάθε λεπτό που περνάει δεκάδες ψηφιακά σούπερ νόβα δημιουργούνται με άπειρη, μικρή, ή καθόλου διάρκεια ζωής. Αυτή είναι η πληροφορία.
4. Το Δίκτυο λειτουργεί αυτόνομα, παραφράζει, διαστρεβλώνει, αληθεύει, ψεύδεται, επιτίθεται, αμύνεται, σαρκάζει, διακωμωδεί, ορύεται, δικαιώνει, δικάζει, δικάζεται, παρανομεί, νομεί, θρέφει, θρέφεται, γιγαντώνεται, νανίζεται. Αυτό είναι το Δίκτυο.
5. Η κοινωνία μεταφέρθηκε στο δίκτυο και μαζί της μετέφερε όλες τις στενωπούς της, τα αδιέξοδά της και την πολιτική της βούληση έχοντας λαθεμένα την εντύπωση ότι η επίφαση της ελευθερίας είναι η ελευθερία. Αυτή είναι η κοινωνία.

Το Δίκτυο είναι ο απόηχος μιας κοινωνίας, η ηχώ της, η τελευταία της κραυγή ακριβώς πάνω από τις ταντάλειες όχθες. Η κοινωνία που ορειβατεί, και ακροβατεί, ελπίζει και εύχεται. Με όλες τις πανώλες της θεραπευμένες και τα νερά της καθαρά και αφαλατωμένα εύχεται και απεύχεται μέσα στην ακροβασία της ο ήλιος να ανατείλει και από την άλλη πλευρά.

Στο Δίκτυο έχουν θέση όλα τα κοινωνικά στρώματα. Εδώ δεν υπάρχουν διαπιστευτήρια, διαβατήρια και φρονήματα. Η τουλάχιστον δεν υπήρχαν κάποτε. Τώρα πιά με μερικές γρήγορες, κοφτές ματιές μπορείς να παρατηρήσεις εύκολα τις αλλαγές στον πλανήτη, το μικροαστικό ιντεράξιον, τις παραλλαγές του κηφηνισμού, τη θεοποίηση του bandwidth και του soul downloading ενώ ταυτόχρονα ο δαίμονας του λεγόμενου real life υποφέρει από ανίατους ρευματισμούς.

Θα μπορούσε κάποια στιγμή το δίκτυο -και η υποτιθέμενη κοινωνία της πληροφορίας- να λειτουργήσει ως η νέα, πολλά υποσχόμενη, νεοθρησκεία απαλλαγμένη πια από τις παιδικές τις αρρώστιες παραδίδοντας στους κοινούς άθνητους ένα περίεργο γλυπτό νεοχίπυς και μεταγουντστοκ?
Νομίζω πως ναί.

Αν και προβλέψιμο, βαρετά επαναλαμβανόμενο και κλισέ είναι η τελική κατάληξη του loopin the loop όπου η επίφαση της ελευθερίας ωθεί τον πολίτη του δικτύου, μετά από όλα τα δεινά που υπέφερε και υποφέρει ολόκληρη η ανθρωπότητα χωρίς καν να ευθύνεται εκείνος, στη δημιουργία μυριάδων δανεικών τύψεων και ενοχών, ακριβώς όπως οι θρησκείες. Οι αγωνιώδεις ρεκλάμες για τον πλανήτη, η επιστροφή στη φύση, το δέος για τους κεραυνούς και τα φυσικά φαινόμενα επανέρχεται γεμίζοντας -όχι πια φόβο- αλλά αγανάκτηση που μπορεί να μετρηθεί μόνο σε gigabytes.

Ενα ολόκληρο κομμάτι της κοινωνίας, το πιό δημιουργικό της, έχει μεταφερθεί πιά ολοκληρωτικά στο δίκτυο. Οι Τέχνες που γνώρισαν αιώνες σκοταδισμού πάντα έβρισκαν τον τρόπο ώστε να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν κάτι από το πουθενά. Δυστυχώς μαζί τους υπήρχε πάντα μια ολόκληρη στρατιά λακέδων, κηφήνων, κολάκων και βρυκολάκων που λειτουργούσαν και λειτουργούν ως αυλικοί και πιερότοι ενίοτε.

“Το ιντερνετ είναι η απόδειξη ότι οι καλοί έχασαν”

Υπέροχο post από τον Dark Angel

Popularity: 10% [?]

Ναι, μη γελάς καθόλου. Μπαίνοντας σήμερα στο νέο facebook (το οποίο είναι χάλια), είδα σε διαφημιστικό χώρο δεξιά link για την εκπληκτική προσφορά Προπληρωμένη κάρτα κατασκευής ιστοσελίδων. Το banner οδηγεί στο prepaidcard.gr, ένα ιστοχώρο απαράμιλης ομορφιάς και άξιο μελέτης όσον αφορά την καταστευή του (οι σελίδες του είναι ../2.html κλπ.), προϊόν της OnWebCenter. Με λίγα λόγια, με μια προπληρωμένη κάρτα μπορείς να ακολουθήσεις τις οδηγίες της 2ης σελίδας και να αποκτήσεις site σε 7 λεπτά. Σημείωσε ακόμη, ότι η “υπηρεσία” βρίσκεται στο prepaidcard.gr ενώ στο prepaidcards.gr βρίσκεται η υπηρεσία προπληρωμένης κάρτας της Τράπεζας Κύπρου (άσχετο αλλά ενδιαφέρον). Τα σχόλια είναι περιττά.

υγ. Το μενού του site στην επιλογή “ο τρόπος” έχει smiley :) ενώ ο τίτλος της σελίδας είναι “Μουσικά” (ε;)

Popularity: 11% [?]

“A magazine about the rest of the world”. Τουλάχιστον έτσι υπογράφει τα τεύχη του το περιοδικό COLORS. Με το τελευταίο τους project, το σλόγκαν αποκτά νέο νόημα. Σε συνεργασία με τους Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα (Reporters sans Frontières) η Fabrica, κατάφεραν να “μοιράσουν” κενά σημειωματάρια (notebooks) σε graphic γραφίστες, εικονογράφους, καλλιτέχνες, φωτογράφους, και κινηματογραφιστές  και ακόμη, φυσικά, σε μαθητές και σπουδαστές από κάθε δημιουργική κατέυθυνση.

Τώρα το COLORS Notebook Violence είναι έτοιμο να κυκλοφορήσει σε έντυπη μορφή, δυστυχώς μόνο με μια επιλογή από τις καλύτερες συμμετοχές.

COLORS Notebook Violence

update: Και ελληνική συμμετοχή στον τόμο του Colors.

Popularity: 14% [?]

Πορτρέτα τα οποία όταν τα παρατηρείς νομίζεις ότι θα σου γνέψουν για να σου πουν ένα μυστικό που το κρατάνε κρυφό αρκετά χρόνια. Ελαιογραφίες, πολυσύνθετα σχέδια και γλυπτά που μαρτυρούν συναισθήματα και όνειρα, του μεγάλου Έλληνα καλλιτέχνη της δεκαετίας του ‘30 Ιωάννη Μόραλη, μας ταξιδεύουν στην καταγάλανη Άνδρο. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει επιλέξει ποια από τα έργα του θα παρουσιαστούν στην έκθεση, ενώ κάποια από αυτά προέρχονται από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η έκθεση είναι με τέτοιο, ξεχωριστό, τρόπο δομημένη με σκοπό να προσφέρει στο κοινό που θα την επισκεφθεί την δυνατότητα να μπορέσει να κατανοήσει το σκεπτικό και την τέχνη του σπουδαίου δημιουργού.

Εξάλλου είναι γνωστό ότι υπήρξε δάσκαλος για πολλούς άλλους καλλιτέχνες (ψάξε να δεις την ταμπακιέρα-δώρο που κουβαλάει ακόμη πάνω του, με την ανάγλυφη αφιέρωση “στον αγαπημένο μας καθηγητή”) και για αυτό το λόγο, το Ίδρυμα Γουλανδρή, δίνει την ευκαιρία σε νέους εικαστικούς αλλά και στους λάτρεις της ζωγραφικής, μέσα από αυτό το αφιέρωμα, να κλέψουν λίγες από τις γνώσεις, τη φαντασία και την καλαισθησία του σπουδαίου δασκάλου της ζωγραφικής, Ιωάννη Μόραλη.

H έκθεση, αλλά και γενικά η μελέτη του έργου (και ειδικά της εξέλιξής) του Μόραλη είναι μια πολύ καλή επιλογή για γραφίστες και designers γενικότερα.

«Ι. Μόραλης. Μία ανίχνευση» στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Άνδρο από 28-06-08 έως 28-09-08

Μια εικαστική ανίχνευση για το καλοκαίρι

Ο Γιάννης Μόραλης γεννήθηκε στην Άρτα το 1916 και είναι διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος της λεγόμενης «γενιάς του ‘30».

Το 1927 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, έγινε δεκτός στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, για να σπουδάσει κοντά στον Αργυρό, τον Γερανιώτη, τον Παρθένη και τον Κεφαλληνό ζωγραφική και χαρακτική. Το 1936 αποφοίτησε από την Σχολή Καλών Τεχνών και τον επόμενο χρόνο, με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών, έφυγε για την Ρώμη. Στην συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου φοίτησε, παρακολούθησε μαθήματα νωπογραφίας, στην École Nationale des Beaux Arts, στα εργαστήρια ζωγραφικής και τοιχογραφίας. Παράλληλα εγγράφηκε στην École des Arts et Metiers, για τη σπουδή του ψηφιδωτού. Το 1947 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της προπαρασκευαστικής τάξης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Το 1949 μαζί με αρκετούς ακόμα έλληνες ζωγράφους, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Νικολάου και ο Νίκος Εγγονόπουλος, συμμετείχε στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας «Αρμός», ενώ συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της στο Ζάππειο, το 1950. Από το 1954, ξεκίνησε η συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, ενώ αργότερα συνεργάστηκε και με το Εθνικό Θέατρο.

Το 1957 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής του Εργαστηρίου Ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε μαζί με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον γλύπτη Αντώνη Σώχο, στην Μπιενάλε της Βενετίας στα πλαίσια της οποίας προτάθηκε για ένα μικρό διεθνές βραβείο. Το 1959, πραγματοποιήθηκε η πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, στην αίθουσα εκθέσεων «Αρμός».

Το έργο του Μόραλη περιλαμβάνει επιπλέον εικονογραφήσεις βιβλίων των ποιητών Ελύτη και Σεφέρη, εξώφυλλα δίσκων μουσικής, γλυπτά, τοιχογραφίες καθώς και σκηνικά και κουστούμια για το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος και τα μπαλέτα του Ελληνικού Χοροδράματος. Στα πιο γνωστά του έργα συγκαταλέγονται οι διακοσμήσεις της ΒΔ και της ΝΑ πλευράς του Ξενοδοχείου Χίλτον της Αθήνας, και οι συνθέσεις του στον σταθμό Πανεπιστημίου του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της Αθήνας.

Ο Μόραλης τιμήθηκε πρώτη φορά με βραβείο ζωγραφικής το 1940. Το 1965, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος τού απένειμε τον Ταξιάρχη του Φοίνικος. Το 1973 έλαβε Χρυσό Μετάλλιο στην Διεθνή Έκθεση του Μονάχου. Το 1979 του απονεμήθηκε το Αριστείο των Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών. Αποχώρησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το 1983, και το 1988, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε με μεγάλη αναδρομική έκθεση. Το 1999 του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Ταξιάρχη της Τιμής. Έργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. ~από τη wikipedia

Popularity: 15% [?]

Το νέο Δ.Σ. και οι φίλοι της Ένωσης Γραφιστών, σας περιμένουμε στη ταράτσα του BIOS για ένα «καυτό» after fire πάρτι με ποτό και κουβέντα, λίγο πριν φύγουμε για διακοπές.

*Προσπαθώντας να αποκαταστήσουμε τις ζημιές που προκάλεσε η φωτιά στα γραφεία δημιουργήσαμε 5 κονκάρδες που κοστίζουν 25,00 ευρώ η καθεμία και τις διαθέτουμε στα μέλη και στους φίλους της Ένωσης. Αγοράζοντας τις κονκάρδες, βοηθάτε να αποκαταστήσουμε τον χώρο μας
και να μπορέσουμε τον Σεπτέμβριο να ξεκινήσουμε το πρόγραμμα μας.

Από την 1η Φεβρουαρίου 2009, θα μπορείτε, επιστρέφοντας την κονκάρδα να σας πάρετε πίσω το ποσό που δώσατε.

Αfter fire πάρτι, Πέμπτη 24 Iουλίου 2008 (μετά τις 9 μ.μ.)

Popularity: 15% [?]

Οι απορίες πάντα ισάξιες της θάλασσας….
Draft @ Dark Angel

Πόσο χαίρομαι που επέστρεψε στο blog

Popularity: 20% [?]

O James Houston, αν και δεν πρόλαβε το deadline της συμμετοχής στο διαγωνισμό των Radiohead για το remix του Nude, κατάφερε να δημιουργήσει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συμμετοχές.

I’ve just graduated from the Glasgow School of Art’s graphic design course. This was my final project. Radiohead held an online contest to remix “Nude” from their album - “In Rainbows” This was quite a difficult task for everybody that entered, as Nude is in 6/8 timing, and 63bpm. Most music that’s played in clubs is around 120bpm and usually 4/4 timing. It’s pretty difficult to seamlessly mix a waltz beat into a DJ set. This resulted in lots of generic entries consisting of a typical 4/4 beat, but with arbitrary clips from “Nude” thrown in so that they qualified for the contest. Thom Yorke joked at the ridiculousness of it in an interview for NPR radio, hinting that they set the competition to find out how people would approach such a challenging task. I decided to take the piss a bit, as the contest seemed to be in that spirit. Based on the lyric (and alternate title) “Big Ideas: Don’t get any” I grouped together a collection of old redundant hardware, and placed them in a situation where they’re trying their best to do something that they’re not exactly designed to do, and not quite getting there. It doesn’t sound great, as it’s not supposed to. I missed the contest deadline, so I’m offering it here for you to enjoy.

Sinclair ZX Spectrum - Guitars (rhythm & lead)
Epson LX-81 Dot Matrix Printer - Drums
HP Scanjet 3c - Bass Guitar
Hard Drive array - Act as a collection of bad speakers - Vocals & FX

Big Ideas (don’t get any) from James Houston on Vimeo.

Popularity: 25% [?]

WIP είναι τα αρχικά των λέξεων Work in Progress (δουλειά σε εξέλιξη). Είναι ένα ψηφιακό περιοδικό, που φιλοξενεί αδημοσίευτες φωτογραφίες διαφορετικών φωτογράφων, οι οποίες δεν αποτελούν απαραίτητα μια ολοκληρωμένη ενότητα, αλλά είναι τμήματα μιας πρόσφατης ή παλιότερης δουλειάς σε εξέλιξη.

wip : work in progress

Popularity: 22% [?]