Πολύ ενδιαφέρουσα κριτική.

Συμφωνώ απολύτως με την τελευταία παράγραφο – ως ευχή περισσότερο! Ας μην φορτώσουμε όμως, πάνω στον ενθουσιασμό μας, αυτά τα 13 γραφεία με ευθύνες που δεν του ανήκουν. Υπάρχουν κι άλλοι, πιο αρμόδιοι για αυτό το θέμα νομίζω.

Βρίσκω εξαιρετικά εύστοχο το σχόλιο σου σχετικά με το fine art και τον χαρακτηρισμό “Art Walk”. Αυτή ήταν και η δική μου αίσθηση. Ισως να πρόκειται τελικά για το κόμπλεξ του γραφίστα που θέλει να είναι και καλλιτέχνης. Δεν είμαστε!. Είμαστε “εφαρμοσμένοι” και αυτό μας διαφοροποιεί σε πολλά. Οι “g” είχαν μία από τις δουλειές που μου άρεσε πολύ. Ήταν διαδραστικό τόσο όσο να μην σε κουράσει να ασχοληθείς μαζί του. Η μόνη μου ένσταση ήταν στο ότι δεν υπήρχαν “άσχημα” αντικείμενα! Ήταν άπλα κιτς. Προσωπικά αγαπώ οτιδήποτε κιτς, το βρίσκω ως ένα διαφορετικό είδος (ίσως trash) αισθητικής. Όπου το τι είναι κιτς είναι μια άλλη συζήτηση. Από την άλλη θα μπορούσε αυτός να ήταν και ο στόχος τους… Επίσης ήμουν αρκετά κουρασμένη όταν έφτασα στους “The design shop” για να μπορέσω να καταλάβω το νόημα του να καλέσεις κάποιον εκτός της δημιουργικής σου ομάδας για να σου κάνει fine art στον χώρο σου. Επίσης στο ” Mums design” αν και ακατέργαστη, έκανε επιτέλους την εμφάνιση της η τυπογραφία. (Αναπόφευκτα βέβαια και λόγο του θέματος). ‘Εχω ιδιαίτερη αδυναμία στην τυπογραφία, τραγική διαπίστωση η απουσία της! Εκτός αν έχασα κάτι σημαντικό στα γραφεία που δεν πρόλαβα να πάω. Επίσης στις “μαμάδες” είδα και την κοινωνική επαφή, δείχνοντας τον προσωπικό χαρακτήρα του γραφείου. Είναι κάτι που το βάζω ψηλά στην ιεραρχία για τους λόγους ύπαρξης του Design Walk.

Μπορεί να ακούγομαι αυστηρή …but it comes from an honest place! :P
Και του χρόνου!
R.

@Harris R., ελπίζω όλοι να συμφωνούν με την τελευταία παράγραφο. Αλλιώς, δεν ξέρω τι να πω. Δεν επιρρίπτω ευθύνες στα γραφεία για κάτι πέραν του οπτικού αποτελέσματος της δουλειάς του καθενός από αυτά και της έλλειψης ενδιαφέροντος και επικοινωνίας προς και με τους επισκέπτες τους.

@RouliDiamond, το να θέλει κάποιος γραφίστας να είναι και καλλιτέχνης ούτε κακό είναι, ούτε κατακριτέο, ούτε τίποτα. Ας γίνει και ποιητής και υδραυλικός και ό,τι θέλει ο καθένας -και πολλά παράλληλα. Αυτό που με βρίσκει αντίθετο είναι το να τα μπερδεύουμε.

Οι “g” είχαν μια ιδιαίτερη δουλειά, θα έλεγα περισσότερο εικαστική παρά γραφιστική ως προσέγγιση, αλλά ήταν τόσο σαφής επικοινωνιακά που δεν είχε να κάνει με την απουσία της τυπογραφίας ή με την αξιολόγηση των αντικειμένων (αυτό ήταν και το call to action στο κάτω κάτω).

Για τη λογική των “The design shop” έχω να πω, ότι παρόλο που είδα κάποιες δουλειές που δεν γνώριζα, θα μπορούσε να γίνει μια άλλη, εκτός Design Walk, μια έκθεση από το γραφείο και να παρουσιάσει τους καλλιτέχνες/εικονογράφους/γραφίστες που ήθελε. Περιμένω κάτι άλλο σε ένα Design Walk.

Στους Mums δεν πρόλαβα να πάω -είδα μόνο φωτογραφίες- κι έτσι δεν θα εκφέρω άποψη.

Γενικά, πέραν του post, θα συμφωνήσω με τον Πάνο (HelloPanos) που είπε ότι κάτι που του έλειψε πολύ είναι η επικοινωνία από πλευράς των γραφείων.

Τέλος, θα πρέπει να είμαστε μεταξύ μας “αυστηροί” καλοπροαίρετα, όχι για να “κράξουμε” συναδέλφους, αλλά για να βελτιωθούμε όλοι και με στόχο την τελευταία παράγραφο του post ;)

Σαν μέλος της ομάδας που διοργανώνει του design walk, αλλά και μέλος του the design shop, θέλω να σας ευχαριστήσω αφενός που ήρθατε στο design walk, παρόλο που ο καιρός δεν βοηθούσε, αλλά και γιατί αφιερώνετε χρόνο για να μας δώσετε feedback που είναι πολύ χρήσιμο.

Ένα βασικό θέμα συζήτησης που προκύπτει (σχεδόν μετά από κάθε design walk) είναι η σχέση ή τα όρια ανάμεσα στο design και την Τέχνη. Είναι κάτι που δεν θα το λύσουμε τώρα αλλά είναι κάτι που απασχολεί πολλά από τα γραφεία που συμμετέχουν στο design walk. Υπάρχουν λοιπόν, κάθε χρόνο, εκθέσεις που κινούνται με μια λογική πιο κοντινή στην Τέχνη, πάντα όμως από την πλευρά του designer και πάντα με τη λογική της οπτικής επικοινωνίας.

Αρχή του design walk από την πρώτη χρονιά είναι ότι το κάθε γραφείο που συμμετέχει μπορεί ελεύθερα να παρουσιάζει μια ενότητα δουλειάς στο κοινό, σχεδιασμένο από το ίδιο το γραφείο ή από καλεσμένους, πάνω σε μια συγκεκριμένη θεματολογία. Σαν αποτέλεσμα έχουμε πολλές διαφορετικές εκθέσεις οι οποίες εκφράζουν τη λογική του συγκεκριμένου γραφείου. Δεν θα έλεγα λοιπόν ότι στο Design walk υπάρχει κάποια τάση προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση (τέχνη ή εφαρμοσμένη τέχνη).

Στα σχόλια που είδα παραπάνω υπάρχουν άλλα δύο θέματα. Αυτό του χορηγού και αυτό για την προσωπική επαφή των συντελεστών των γραφείων με τους επισκέπτες. Ο χορηγός είναι απαραίτητος για μια τέτοια διοργάνωση και καλύπτει βασικά έξοδα. Αυτό που προσπαθούμε είναι η παρουσία του χορηγού να είναι διακριτή αλλά και διακριτική. Αν σας φάνηκε ότι ήταν πολύ έντονη, τότε αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσέξουμε περισσότερο την επόμενη χρονιά. Όσον αφορά στην επικοινωνία με τον κόσμο μπορώ να σας πω για τη δική μου εμπειρία. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να είσαι όρθιος επί 3 ημέρες και να μιλήσεις με όλο τον κόσμο που έρχεται στην έκθεση (γύρω στα 2.000 άτομα). Από την άλλη όμως είναι πολύ μεγάλη η χαρά να υποδέχεσαι όλους αυτούς που έρχονται να δουν τι έχεις να παρουσιάσεις. Αυτό που κάναμε εμείς αλλά και τα περισσότερα γραφεία ήταν να είμαστε παρόντες στο χώρο της έκθεσης καθόλη τη διάρκεια του design walk και να μιλάμε με όσους επισκέπτες ήθελαν να μας ρωτήσουν κάτι ή να συζητήσουμε.

Τέλος, θέλω να πω για την έκθεσή μας (Anarchy vs. Order) ότι φέτος πρώτη φορά αποφασίσαμε να μην δείξουμε δική μας δουλειά αλλά να παρουσιάσουμε Έλληνες και ξένους δημιουργούς οι οποίοι βρίσκονται εκτός Ψυρρή. Τα έργα, για όσους δεν είδαν την έκθεση, ήταν κυρίως εικονογράφηση. Το να καλούμε άλλους designers να συμμετάσχουν στο design walk είναι κάτι που γίνεται από την πρώτη χρονιά από διάφορα γραφεία. Αυτό γίνεται γιατί μας ενδιαφέρει το design walk να είναι μια ανοιχτή εκδήλωση. Έχει μεν βάση το Ψυρρή αλλά δεν είμαστε γκέτο. Έτσι λοιπόν στα 4 χρόνια του design walk έχουν συμμετάσχει πάνω από 60 ομάδες ή μεμονωμένοι designers και καλλιτέχνες, ενώ φέτος πρώτη χρονιά διοργανώσαμε (σε συνεργασία με την Ένωση Γραφιστών) workshops με τη συμμετοχή 30 σπουδαστών.

Με συγχωρείτε για το μακρύ ποστ και ευχαριστώ για άλλη μια φορά για το feedback!

Φιλικά,
Διονύσης Λιβάνης

Διονύση,

Τα όρια ανάμεσα στο Design και την Τέχνη είναι σαφή και διακριτά, πέραν των υποκειμενικών απόψεων. Η σχέση τους και, κυρίως, ο συνδυασμός τους σε μια οργάνωση όπως το Design Walk είναι μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, που δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει εδώ.

Το αν κάθε γραφείο αποφασίσει να δουλέψει σε μια θεματολογία και να την παρουσίαση με δική του δουλειά ή με συμμετοχές τρίτων είναι δική του απόφαση και κάθε επιλογή καλοδεχούμενη. Καλώς το κάθε γραφείο το αντιμετωπίζει με τον τρόπο του, κακώς -για μένα- δεν μας έδειξαν ορισμένα αυτό τον τρόπο σκέψης. Εκεί που διαφωνούμε είναι στο ότι στο Design walk θα έπρεπε να υπάρχει όχι απλώς κάποια τάση προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση (Τέχνη ή εφαρμοσμένη τέχνη) αλλά να είναι ξεκάθαρο το ότι η κατεύθυνση είναι το Design.

Σε ό,τι αφορά το χορηγό, είναι πάντα κατανοητή και η ανάγκη του και ο ρόλος του και φυσικά θεμιτή η ύπαρξή του με σκοπό τη βελτίωση της διοργάνωσης. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, δεν με ενόχλησε η παρουσία του ούτε στα έντυπα υλικά (αφίσα, χάρτη κλπ.) που ήταν εξαιρετικά, ούτε το mini-bar στο χάρτη αλλά, σε συνδυασμό με την έλλειψη την διακριτής σήμανσης των γραφείων, το ότι περισσότερο επιβεβαίωνε κανείς τους σταθμούς στη βόλτα του από τις κατασκευές του χορηγού παρά από κάτι άλλο.

Όσο για την επικοινωνία με τον κόσμο, δεν ήταν παντού το ίδιο και φαντάζομαι δεν ήταν το ίδιο όλες τις ώρες. Συμφωνώ μαζί σου πως είναι δύσκολο να έχεις “δυναμικό παρών” κάθε ώρα και για κάθε επισκέπτη, απλώς ήταν μια αίσθηση που είχαμε σε ορισμένα γραφεία, όπου είτε δεν υπήρχε κάποιος να πούμε ένα “γεια” και ένα “μπράβο”, είτε η αντίδραση ήταν “όχι και τόσο φιλόξενη”. Για να αποφύγουμε παρεξηγήσεις στο δικό σου γραφείο δεν υπήρξε τέτοιο θέμα, ίσα ίσα θα έλεγα το αντίθετο.

Η συμμετοχή κι άλλων σχεδιαστών είναι επιθυμητή και οι συνεργασίες πάντα ενδιαφέρουσες. Με αυτό τον τρόπο συμμετείχα κι εγώ στο περσινό Design Walk. Όπως ανέφερα και στο post, μου άρεσε που ειδικά φέτος “άνοιξαν” τα όρια του χάρτη. Έτσι, όταν λέω “περιμένω κάτι άλλο σε ένα Design Walk” δεν εννοώ, φυσικά, κάτι αντίθετο στα προηγούμενα, απλώς ειδικά στην προσέγγιση “The design shop” θεώρησα ότι δεν δέσανε πολύ αρμονικά πάνω στο θέμα, δουλειές που κατά μονάδα ήταν πολύ ενδιαφέρουσες.

Κλείνοντας, να ξεκαθαρίσω τις καλές προθέσεις του σχολιασμού αλλά και την υποκειμενικότητα αυτού.

Σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και το σχόλιο (τέτοιες αναλύσεις και συζητήσεις χρειαζόμαστε – τα “like” του facebook δεν βοηθούν σε κάτι τέτοιο).

Θα χαρώ να συνεχίσουμε τη συζήτηση και από κοντά κάποια στιγμή.

Φιλικά,

Nasso se euxaristoume para polu gia ta kala sou logia den 3erw an eimaste anta3ioi sta loggia, alla to mono sigouro einai oti tha prospathisoume na ginoume kaliteroi
I prosopiki mou apopsi pistebw kai allwn sxediastwn sto design walk einai oti to fetino event itan akoma poi ekpedeutiko gia emas,

athens design walk review by indyvisuals
http://indyvisuals.net/blog/?p=43