Το TRON (1982) το είδα το ’86 περίπου, στην εποχή της βιντεοκασέτας. Αυτής που οι περισσότεροι ποτέ δεν γυρίζαν στην αρχή πριν την επιστρέψουν στο video club της γειτονιάς και έτσι έπρεπε να περιμένεις μερικά λεπτά στο rewind πριν ξεκινήσει η ταινία. Κάποιο απόγευμα λοιπόν βρέθηκα μικρό παιδί να παρακολουθώ την ιστορία του Kevin Flynn (Jeff Bridges), hacker ο οποίος θέλει να αποδείξει πως το κορυφαίο videogame της αγοράς του ανήκει και ότι η εταιρία που το εκμεταλλεύεται, η Encom, του το έχει κλέψει. Στην προσπάθεια του να βρει αποδείξεις, συνδέεται στον κεντρικό υπολογιστή της εταιρίας. Εκεί όμως τον περιμένει το Master Control Program, ένα πρόγραμμα που έχει αποκτήσει αυτόνομη υπόσταση και τον μεταφέρει στον δικό του virtual κόσμο…

Κλασική ταινία, η πρώτη που “γυρίστηκε” με χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών σε τόσο ευρεία κλίμακα, το Tron είναι στις αγαπημένες μου κινηματογραφικές αναμνήσεις, αν και σαν ταινία δεν λέει και πολλά. Τώρα, 27 χρόνια μετά, ο Τζεφ Μπρίτζες επιστρέφει στο ρόλο του Kevin. Ο Steven Lisberger σεναριογράφος και σκηνοθέτης της πρώτης ταινίας συνυπογράφει την παραγωγή με σκηνοθέτη τον Joseph Kosinski, αλλά δεν με πείθει το trailer (HD). H αναβίωση του Tron θα εστιάζει στην προσπάθεια του Sean Flynn (Garrett Hedlund) γιου του Kevin, να βρει το χαμένο πατέρα του, εισχωρώντας με τη σειρά του στην cyber περιπέτεια που με το πέρασμα του χρόνου, και την εξέλιξη των ψηφιακών μέσων, έχει αποκτήσει νέες ολοένα και πιο επικίνδυνες διαστάσεις. Πάλι μούφα δηλαδή σαν ταινία, αλλά νομίζω πως θα τη δω για συναισθηματικούς λόγους.