Ας έρθει λοιπόν οι κοινότητα τώρα με τη νέα σύνθεση του ΔΣ να μας πει τι ανάγκες έχει. Παρεπιπτόντως και τα μέλη του ΔΣ ενεργοί γραφίστες είναι κι όχι κάτι άλλο.

Ευχαριστώ για την ανοχή του κατεβατού!

Οι εμπειρότεροι συνάδελφοι ας δώσουν την κατεύθυνση και εάν είναι πραγματικά χρήσιμα αυτά που προτείνουν να είστε 100% σίγουροι ότι θα υπάρχει κόσμος που θα σας ακολουθήσει & υποστηρίξει αργά ή γρήγορα. Δυστυχώς μήπως είναι δείγμα η μικρή προσέλευση στις εκλογές ότι η Ένωση είχε χάσει την επαφή της με τη κοινότητα των γραφιστών και τις πραγματικές της ανάγκες; Δείτε τα σημάδια και μη γκρινιάζετε. Ίσως χρειάζεται και μια ειλικρινή αυτοεξέταση. Δε θέλουμε μια Ένωση ελιτίστικο club, ναρκισιστών. Έργα παιδιά, κουραστήκαμε από λόγια, αναλύσεις, αυτοδικαίωση, και να θίγονται συνεχώς “τα κακώς κείμενα”.

Έργα και να’ στε σίγουρα ότι η καλή πρόθεση ακόμα και με στραβοτιμονιές στην αρχή, θα βρει το δρόμο της.

Πολλές από τις προτάσεις-ιδέες για μία δυνατή Ένωση που ειπώθηκαν παραπάνω και άλλες πολλές ακόμα, έχουν ήδη γίνει τα δύο χρόνια
που είμαι στο ΔΣ.

Θέληση υπάρχει, όρεξη υπάρχει και να είσαι σίγουρος
πως έχει γίνει πολύ δουλειά πάνω στην καλύτερη οργάνωση της Ένωσης τα δύο τελευταία χρόνια και αυτό είναι μία σωστή βάση.
Φυσικό είναι πως πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα
και μετά ακόμα περισσότερα.

Πολλούς από τους λόγους που αυτό είναι δύσκολο τους διάβασα παραπάνω και τους γνωρίζουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε ενεργά.
Θέλω να πιστεύω, πως το να τους αντιμετωπίσουμε και να τους αλλάξουμε είναι στο χέρι μας. Ένα από τα βασικότερα εργαλεία όμως, είναι η συμμετοχή των συναδέλφων. Συμμετοχή με άποψη, με ουσία αλλά και έργο.

Αύριο στις εκλογές θα φανεί, από την συμμετοχή των συναδέλφων, αν υπάρχει αυτή η τάση από την κοινότητα και κάτι πάει να αλλάξει προς το καλύτερο.

Οπότε περιμένουμε και συνεχίζουμε την κουβέντα και με καινούρια στοιχεία που σίγουρα κάτι θα μας πουν…

Φιλικά,
Παντελής

Οι ερωτήσεις που θέτεις (και άλλες πολλές ακόμα) δυστυχώς μας βασανίζουν ακόμα, και αυτό είναι ένα δείγμα του μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζουμε ως κλάδος.

Η φράση είναι η πιο ουσιαστική και πιστεύω πρέπει όλοι να την κρατήσουμε στο μυαλό μας, καθημερινά.

Η Ένωση χρειάζεται πολύ δουλειά στο κομμάτι της επικοινωνίας. Δεν είναι η χρήση των μέσων που μας λείπει – παλιών ή νέων. Νομίζω πως αυτήν την διετία, το δίκτυο επικοινωνίας που διαμορφώθηκε ήταν επαρκές. Εκείνο που μας λείπει είναι η ουσία, να επικοινωνήσουμε και να δημοσιεύσουμε απόψεις και πολιτικές για τα προβλήματα του κλάδου.

Έλεγα, πριν κάποιος σκεφτεί αν χρειαζόμαστε -και σε πιο πλαίσιο κίνησης- την Ένωση, να συλλογιστεί και να απαντήσει στα εξής ερωτήματα:

Ποιο ακριβώς είναι το επάγγελμά μου;
Είμαι σχεδιαστής;
Είμαι κάποιος που τοποθετώ κείμενα και φωτογραφίες σε μια εφαρμογή;
Μοιράζομαι ενδιαφέροντα, όραμα και ιδέες με ανθρώπους που κάνουμε το ίδιο επάγγελμα;
Νιώθω την ανάγκη να ανήκω σε μια κοινότητα (σχεδιαστών), στην οποία θα προσφέρω κι εγώ και θα είμαι ισότιμο μέλος της;
Πρέπει να ακολουθούμε κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς;

Αν υπάρξει θετική απάντηση, ότι δηλαδή οι σχεδιαστές έχουν κοινά σημεία και μπορούν να δημιουργήσουν μια κοινότητα, τότε θα βρούμε και το πλαίσιο.
Η Ένωση είναι αυτό που θα την κάνουμε εμείς. Πρέπει να απαιτούμε και να κρίνουμε αλλά πρέπει να είμαστε και κομμάτι της λύσης.

Σοφία Λουκέρη
Ενεργό μέλος της Ένωσης Γραφιστών

Όσο για την πρότασή σου για μια Ένωση με ακτιβιστικό χαρακτήρα δράσης, να πω πως το βρίσκω ενδιαφέρον αλλά δεν θα συμφωνούσα. Σίγουρα δεν θέλω μια “παραδοσιακή” και τετριμμένη λογική στην ΕΓΕ, αλλά είμαι υπέρ (αρχικά) μιας πιο τυπικής μορφής με βασικούς στόχους.

Το θέμα της ακτιβιστικής αντίδρασης μου αρέσει πολύ παρόλα αυτά και το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον για δημιουργική (και όχι μόνο!) συζήτηση.

Τέλος, διόρθωσε με αν κάνω λάθος αλλά διακρίνω ένα διαχωρισμό της Ένωσης από τον “κόσμο” (μέλη;) της στα γραφόμενά σου. Η Ένωση δεν δημιουργείται από αυτά;

@Π. Λουτράρης, δυστυχώς απ’ τη στιγμή που οι σχολές έχουν στόχο το κέρδος, θα το κυνηγήσουν ακόμα κι αυτό ρίξει το επίπεδο εκπαίδευσης (ποιότητα καθηγητών, μαθημάτων, χώρων κλπ.)

Η “σφαγή” στην οποία αναφέρθηκα έχει να κάνει τον χρόνο τον οποίο θα χρειαστεί να θυσιάσει η ΕΓΕ μέχρι να καταφέρει να φτάσει στο σημείο που θα της επιτρέψει (με κάθε δίκιο σ’εκείνη τη στιγμή) να παίξει το ρόλο του ελεγκτή/κριτή (για να αποφύγουμε το πιθανώς αρνητικό “σερίφη”).

Το θέμα της κοστολόγησης είναι τόσο σύνθετο και δύσκολο που δεν αναλύεται σε σχόλια κάποιου post. Οι μέθοδοι ανά ώρα ή ανά project είναι το τελικό στάδιο περιγραφής μιας κοστολόγησης, καθώς μπαίνουν τόσοι παράγοντες στη μέση, τόσο σημαντικοί που πρέπει να ληφθούν όλοι υπ’όψη για να δώσει κάποιος μια τιμή.

Έχω ακούσει πολλές φορές από πελάτη να μου ζητάει “ενδεικτικό τιμοκατάλογο” και πάντα απαντάω με τον ίδιο τρόπο. Δεν μπορώ να δώσω κάτι με καλή προσέγγιση αν δεν πάρω ένα γενικό brief του έργου.

Το “Η ένωση λέει Χ ευρώ, αλλά εγώ σου το δίνω με τα μισά”, αν είναι επιχείρημα για κάποιους, με ανησυχεί.

Γενικά, θέλει τριβή και αρκετή δόση “αλήθειας” μεταξύ μας.

Σχετικά με το design του επιστολόχαρτου από τη γραμματέα vs. ενός από επαγγελματία, η συζήτηση ανοίγει ένα ακόμα ωραία κλαδί εδώ, και πραγματικά πιστεύω ότι δεν μας φτάνει ούτε forum (αλλά επιφυλάσσομαι να απαντήσω αναλυτικά σε πρώτη ευκαιρία).

@b-positive, νομίζω είναι κατανοητά και λογικά τα όσα γράφεις.

Δυστυχώς, έχω την αίσθηση ότι πολλοί επαγγελματίες σχεδιαστές δεν τα έχουν στο νου τους, για πολλούς και διάφορους λόγους.

Ελπίζω να τα πούμε από κοντά την Πέμπτη.