Στην πρώτη περίπτωση, τουλάχιστον, δεν χάνονται. Λίγο πιο εκτεταμένα και επεξεργασμένα μπορεί να καταλήξουν αργότερα σε post, σ’αυτό το blog, στο +design ή κάπου άλλου. Και πουθενά να μη δημοσιευθούν μένει η “εμπειρία” #pestenamefate

Στη δεύτερη περίπτωση, τα λυπάμε λίγο. Σαν συρτάρι γεμάτο #design_drafts

Σκέφτηκα μια ιδέα για να μη φεύγουν άπατα κι αυτά, και να ζωντανέψω ίσως λίγο το blog. Σε κάθε post θα προσθέτω ένα απλό τίτλο/εικόνα, που το αρχείο .PSD θα προστίθεται στο post, διαθέσιμο για όποιον θέλει να το κατεβάσει #free

Σχόλια στο Twitter ή στο Google+

Προσωπικά χρησιμοποιώ τον web client αλλά και το Twitter από iPhone οπότε θα μιλήσω γι’αυτά.

Το πουλί μεγάλωσε.

Το Twitter ποτέ δεν είχε σαφή περιγραφή και προορισμό. Ούτε καν business model. Από την πρώτη ερώτηση που υποτίθεται πως απαντούσες “Τι κάνεις τώρα;” μέχρι το “Το συμβαίνει τώρα;” και τελικά στο καινούγιο “Compose new Tweet” (;;;) έχουν αλλάξει πολλά σ’αυτή την πλατφόρμα, πόσο μάλλον στον τρόπο που τη χρησιμοποιεί ο καθένας.

Εδώ και καιρό βλέπω το Twitter σαν ένα μεγάλο grassroots news agency (πρακτορείο ειδήσεων από το κοινό). Και έτσι το χρησιμοποιώ. Πολλές λίστες και λίγοι following. Διαλέγεις την κατηγορία που θέλεις να διαβάσεις ανάμεσα σε θεματικές που έχεις ορίσει εσύ. Παραδείγματα λιστών: Greeks (τοπική επικαιρότητα, απόψεις, συζητήσεις), Design (το αναμενόμενο) κλπ.

Ο καθένας όμως το χρησιμοποιεί με το δικό του τρόπο. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει δύσκολο το να ανασχεδιάσεις σε μια τέτοιο υπηρεσία. Και το νέο Twitter σήμερα δεν άλλαξε απλά “σχεδιασμό”, ούτε απλά το user experience (εμπειρία χρήστη), άλλαξε περιγραφή. Ακόμα και στην homepage του φαίνεται η αλλαγή. Τόνισε το “Welcome to Twitter. Find out what’s happening, right now, with the people and organizations you care about“. Είναι ένα information network. Με νέο design. Καλό design.

Το πουλί στο γραφείο.

Το νέο design του Twitter (τονίζω για browser) είναι αποκάλυψη. Είναι πιο ξεκάθαρο, πιο interactive, πιο “στιβαρό”.

• Home. Αυτό που ξεκίνησε ως Timeline όσων γράφουν οι χρήστες που ακολουθώ έχει γίνει πλέον Home, και με υπέροχη εικονίδιο “bird home”, το οποίο λατρεύω! Εδώ έχω τα στατιστικά μου, πιο διακριτά και εύκολα από πριν ενώ στην sidebar έχω τα κλασικά trends κλπ. που είχα και πριν. Στην αρχή μου φάνηκε περίεργη η κίνηση να πάει δεξιά η λίστα με τα tweets αλλά είναι σαφές ότι πλέον η sidebar δουλεύει και ως μενού στις υπόλοιπες σελίδες / ενότητες κάτι που το κάνει πιο σαφές σε νέους χρήστες.
• @Connect. Εδώ μπήκαν τα interactions και mentions από άλλους χρήστες. Ουσιαστικά είναι όλες οι συζητήσεις σε δημόσιο επίπεδο, καθώς τα DMs μεταφέρθηκαν στο προφίλ (Me). Αρκετά σαφές ως ενότητα, αλλά μπερδεμένο σαν ορισμοί. Σαν απλώς χρήστης θα προτιμούσα να έχω από default επιλεγμένα τα Mentions και πιθανώς να “ενεργοποιώ” και τα υπόλοιπα interactions. Γενικά μου φαίνεται λίγο “αμήχανο”, καθώς η λύση κάθετο tab view μέσα σε οριζόντιο tab view δεν είναι η καλύτερη. Θα ήθελα να έχω οπτική ειδοποίηση για νέα mentions. Μου αρέσει όμως πολύ και η αλλαγή στο κείμενο στη search bar που από “Search” γίνεται “Search a @name or full name”.
• #Discover. Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται πολύ! Το συγκεκριμένο tab είναι η απόδειξη για την πιο εμφανή μεταστροφή του Twitter σε news/information network. Η διαχείριση (curation?) των ειδήσεων και απόψεων σε όλο της το μεγαλείο. Έχουμε και λέμε:
• Stories. Κάτι σαν παγκόσμιο “πρωτοσέλιδο”. Όχι πολύ ενδιαφέρον, τουλάχιστον μέχρι να εμφανιστούν επιλογές για πιο local περιεχόμενο ή βασισμένο σε followings ή λίστες.
• Activity, ή όταν το Twitter ζήλεψε το Facebook. Το ρουφιανο-tab του Twitter, που το είδαμε στο τελευταίο update, κρύφτηκε εδώ μέσα (ευτυχώς).
• Who to follow, Find friends, Browse κλπ.συμπληρώνουν το πιο βαρετό tab του κεντρικού μενού του νέου Twitter.
• Me (ή προφίλ). Σχεδόν όλο το Twitter όπως το γνωρίζαμε ως τώρα σε ένα tab, και μάλιστα με drop-down μενού. Μπορείς να δεις:
• Το προφίλ σου, πολύ πιο καλοσχεδιασμένο και ξεκάθαρο από πριν. Followers, Λίστες κλπ. όλα εδώ για εύκολη αναζήτηση και διαχείριση.
• DMs. Κι αυτά κρύφτηκαν εδώ. Ίσως σαν δείγμα ότι το Twitter δεν θέλει να γίνει ένα messaging service. Και πάλι, δεν τα βρίσκω καθόλου βολικά, ειδικά με την pop-up λύση που υιοθετήθηκε. Το οπτικό notifications όμως είναι πολύ χρήσιμο.
• Help & Keyboard Shortcuts είναι δύο επιλογές που δεν βλέπω κανένα λόγο να είναι μέσα σ’αυτό το μενού!
• Settings. Όλα όσο χρειάζεσαι ή θα έπρεπε να χρειάζεσαι για το προφίλ σου. Ακόμα δεν έχει αλλάξει για να συμβαδίζει με το νέο design.

Το πουλί στο χέρι.

Σχόλια στο (νέο) Twitter ή το Google+

✎ New Twitter. The bird’s design. bit.ly/uVDZNl (νέο post)

— Nassos K. (@nassoskappa) December9, 2011

Η Google ως μια εταιρεία που βρίσκεται στην καρδιά του web, έχει στραφεί προς το design σε μεγάλο βαθμό. Κορυφαίο παράδειγμα αυτής της στροφής είναι ο καθολικός ανασχεδιασμός όλων των υπηρεσιών της σε ένα ενιαίο art direction με ξεκάθαρο UI (user interface) όπως color coding, τυπογραφία κλπ. αλλά και UX (user experience) όπως πλοήγηση, κοινός λογαριασμός χρήστη κλπ.

Εκτός όμως από το “εταιρικό” design της, έχει προχωρήσει πολύ και στην εξέλιξη της λειτουργικότητας του web design, με τα Chrome Experiments. τα οποία, σύμφωνα με την ίδια, είναι: «μια βιτρίνα για δημιουργικά web experiments, η πλειονότητα των οποίων έχει σχεδιαστεί με τις πιο σύγχρονες ανοιχτές τεχνολογίες, όπως HTML5, Canvas, SVG, και WebGL. Όλα αυτά τα πειράματα έχουν σχεδιαστεί και παραχθεί από ταλαντούχους καλλιτέχνες, σχεδιαστές και προγραμματιστές από όλο τον κόσμο».

Από τα πιο γνωστά, και βραβευμένα, είναι το The Wilderness Downtown, μια interactive ταινία για τους Arcade Fire, με υπέροχες εικονογραφήσεις σε συνδυασμό με video και περιεχόμενο από το Google Maps και, φυσικά, μουσική!

Εξίσου καλό παράδειγμα είναι το All Is Not Lost, ένα πραγματικό πείραμα με συνδυασμό πολλών(!) παραθύρων του browser, video και interactions.

Παρόλο που είναι σαφές ότι όλα αυτά τα πειράματα έχουν σαν κύριο στόχο της παρουσίαση των δυνατοτήτων του browser της Google, αποτελούν και πάρα πολύ καλά παραδείγματα για το που μπορεί να φτάσει το web design και πως μπορούμε να δούμε το μέσο και πιο δημιουργικά.

Ανάμεσα στα διάφορα πειράματα θα βρούμε και περιπτώσεις που αν και πολύ εντυπωσιακές, όπως για παράδειγμα το Google Gravity που σχεδίασαν οι εξαιρετικοί Hi-Res!, ίσως μοιάζουν άχρηστες, κυρίως λόγω της εφαρμογής τους. Μπορεί η λογική της βαρύτητας να μοιάζει αδιάφορη εδώ, όμως θα μπορούσε να εφαρμοστεί κάπου αλλού με πολύ ενδιαφέρον και πιο δημιουργικό τρόπο. Τα περισσότερα έχουν στόχο να αποτελέσουν έμπνευση, όπως το Surface του Paul Lewis.

Το τελευταίο πείραμα που παρουσίασε η Google όμως, είναι πραγματικά ένα πολύ καλό παράδειγμα (και) εφαρμογής μια ιδέας/λύσης. Η Βιβλιοθήκη της Google, είναι μια μπορχική προσέγγιση σχεδιασμού ενός νέου τρόπου αναζήτησης βιβλίων. Πρόκειται για μια κυριολεκτικά ατελείωτη βιβλιοθήκη όπου ο χρήστης αναζητά βιβλία με βάση την κατηγορία και το εξώφυλλο, όπως θα έκανε πιθανώς στο βιβλιοπωλείο ή στη βιβλιοθήκη του σπιτιού του, χωρίς φίλτρα και φόρμες αναζήτησης.

Όταν ο χρήστης βρει αυτό που τον ενδιαφέρει μπορεί να το επιλέξει και να δει μια περιγραφή του βιβλίου και αν θέλει να δει περισσότερες λεπτομέρειες στο Google Books, από όπου μπορεί να το αγοράσει.

Το web design είναι ακόμα σε βρεφικό στάδιο ιστορικά και ιδέες όπως οι παραπάνω ανοίγουν νέους δρόμους για το design στα ψηφιακά μέσα.

Οι Sugar Factory δημιουργήθηκαν το 2009 από τον Stelreverb (κιθάρες, samples) και την Sophie K. (ακορντεόν, μπάσο, samples) . Εμπνευσμένοι από την αυτοσχεδιαστική σύγχρονη μουσική και τις μελωδικές γραμμές ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, αναμιγνύουν ‘γλυκές’ μελωδίες κλείνοντας το μάτι στους βιομηχανοποιημένους ήχους!

Μου άρεσε πολύ η σκέψη ενός νέου συγκροτήματος και η ιδέα να σχεδιάσω το πρώτο τους βινύλιο.

Δοκιμάσαμε μερικές προσεγγίσεις σε εικονογράφηση στην αρχή, αλλά τα παιδιά δεν ήταν πολύ ικανοποιημένα από το αποτέλεσμα. Από την πρώτη προσέγγιση κρατήσαμε μόνο το ότι θα θέλαμε να δούμε ένα ζαχαροεργοστάσιο. Έτσι πήγαμε σε μια λύση με φωτογραφία. Λύση η οποία αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και η πιο εύκολη. Μετά από πολλές αναζητήσεις, βρήκαμε πως στο Brooklyn της Νέας Υόρκης υπάρχει το εγκαταλελειμμένο Domino Sugar Factory. Ανακαλύψαμε στο Flickr μια φωτογραφία του Alessandro Busà και δουλέψαμε πάνω της.

Good Luch Guys And Thanks for All the Fish!

Σχετικά links:

Ακούς Sugar Factory soundcloud
Βλέπεις Sugar Factory youtube
Διαβάζεις Sugar Factory twitter

Σχόλια στο Twitter ή το Google+

Το μεγαλύτερο site κοινωνικής δικτύωσης ξεκίνησε με εμφανή έλλειψη σχεδιασμού. Υπήρξε μια πρώτη μελέτη σε επίπεδο χρηστικότητας (usability) και κάποιες βασικές λύσεις σε επίπεδο σχεδιασμού περιβάλλοντος χρήστη (UI = user interface) αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.

Οι λόγοι για τους οποίους το Facebook έφτασε εκεί που είναι σήμερα είναι πολλοί και διάφοροι, αλλά δεν θα τους αναλύσουμε σ’αυτό το άρθρο. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το design του και πιο συγκεκριμένα η εξέλιξή του στους τελευταίους μήνες.

Πριν λίγο καιρό, είδαμε μια μεγάλη αναβάθμιση σε εργαλεία και χαρακτηριστικά, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο από πλευράς σχεδιασμού. Έφτασε όμως, πριν λίγες εβδομάδες, η μέρα του f8, του ετήσιου “συνεδρίου” του Facebook όπου παρουσιάζει κάθετι νέο. Εκεί ο Mark Zuckerberg παρουσίασε πολλές αλλαγές σε επίπεδο λειτουργιών αλλά και σχεδιασμού.

Το βασικότερο στοιχείο είναι αυτό του Timeline Profile. Πρόκειται για ένα νέο σχεδιασμό στο προφίλ του χρήστη που παρουσιάζει ό,τι δραστηριότητα έχει δηλώσει ή έχει κάνει στο Facebook, από τη μέρα που γεννήθηκε. Ο νέος σχεδιασμός είναι εξαιρετικά λεπτομερής σε σχεδιασμό και αρκετά πλήρης από interactions, ενώ δίνει ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στις επιλογές του χρήστη. Ακόμα και η νέα μεγάλη φωτογραφία στο πάνω μέρος δείχνει αυτές τις νέες βαρύτητες.

Στο νέο προφίλ θα έχουν πρόσβαση και τα νέα Lifestyle apps τα οποία μπορούν να εμφανίσουν, εφόσον ο χρήστης το επιλέξει, πληροφορίες ή περιεχόμενο με πιο ενδιαφέρον τρόπο.

Παρατηρώντας το νέο προφίλ, βλέπουμε αμέσως μια σημαντική διαφορά στο σχεδιασμό σε σχέση με το υπόλοιπο Facebook. Η αρχική σελίδα του, παρά τις μικρές προσθήκες διατηρεί τον τρίστηλο σχεδιασμό και την ενοχλητικά μονότονη τυπογραφία ενώ στο προφίλ βλέπουμε πολλές βελτιώσεις, πχ. στα κουμπιά και στα tooltips αλλά και στις εσωτερικές σελίδες όπως οι Πληροφορίες, οι Φωτογραφίες ή τα Likes.

Είναι ένας σχεδιασμός σίγουρα πιο φρέσκος και πιο καθαρός και μονοσήμαντος, χωρίς μεγάλη ενόχληση από διαφημίσεις και άλλου είδους “θόρυβο”, με καλύτερη ισορροπία στα χρώματα και πιο λεπτομερή και σωστά εικονίδια, ενώ τα πολλαπλά επίπεδα interactions τον κάνουν πιο “ζωντανό”. Δεν υπάρχει επίσημη πληροφόρηση για το αν το Facebook θα υιοθετήσει το νέο σχεδιασμό σε όλο το site, αλλά έχει ενδιαφέρον το ότι έχει αρχίσει να δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στο design .

Το τελευταίο αποδεικνύει και ο όλος σχεδιασμός του νέου iPad application του Facebook (διαθέσιμο από σήμερα) το οποίο συνοδεύτηκε και από αναβάθμιση του iPhone app.

Οι ίδιες αλλαγές έγιναν και στα m.facebook.com και touch.facebook.com, στα οποία προφανώς έχουν πρόσβαση και οι συσκευές με Android.

Το design της εφαρμογής έχει πολλά κοινά στοιχεία ανάμεσα στις δύο πλατφόρμες όπως και με το site, αλλά οι σχεδιαστές της προχώρησαν ένα επίπεδο πιο πέρα, υιοθετώντας στοιχεία από τα guidelines της Apple παρουσιάζοντας έτσι ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Κατάφεραν να φέρουν πολλά στοιχεία από το νέο σχεδιασμό του Facebook και να διατηρήσουν το “art direction” του (όποιο κι αν είναι αυτό) αλλά να προσθέσουν και νέα στοιχεία και λύσεις κυρίως στην πλοήγηση και την όλη εμπειρία του χρήστη (UX = user experience), στα interactions και στην τυπογραφία, κάνοντας την εφαρμογή να μοιάζει καλύτερη και από το ίδιο το site.

Γιατί όμως “σημειώνουμε Χ”;

Πράγματι, το Facebook κάνει βήματα προς το design. Αντίστοιχα βήματα που δοκίμασε να κάνει και το MySpace με τον ολικό ανασχεδιασμό του (αν και άργησε πολύ και έτσι δεν κατάφερε τίποτα). Αντίστοιχα βήματα που κάνει το Google με επίσης ολικό ανασχεδιασμό όλων των υπηρεσιών του κάτω από μία κοινή αισθητική.

Το παράδειγμα της Google είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε ως “νίκη” του σωστού design. Τα βήματα του Facebook όμως μοιάζουν συγκρατημένα. Είναι γιατί απευθύνεται σε μεγάλο αριθμό χρηστών; Σίγουρα παίζει το ρόλο του. Είναι γιατί τεχνικά δεν μπορεί να προχωρήσει σε μεγάλη αλλαγή; Πολύ λογικό. Είναι γιατί οι αλλαγές στο τεχνικό κομμάτι είναι τόσο συχνές που δεν επιτρέπουν να διατεθεί χρόνος στη μελέτη του σχεδιασμού; Πολύ πιθανό.

Άρα σε σχέση με την ως τώρα “ήττα” του design από το Facebook είμαστε σε κατάσταση “ισοπαλίας”.

Συμπεράσματα;

To design είναι απαραίτητο κομμάτι των νέων Μέσων. Ακόμα κι αν έχει κανείς το πιο ενδιαφέρον περιεχόμενο, ή τους πιο πολλούς χρήστες δεν μπορεί να το αφήσει στην τύχη ή σε πειραματισμούς. Επίσης, η κίνηση του Facebook να σχεδιάσει iPad app παρόλο που ο ίδιος ο Zuckerberg το είχε “αποκλείσει” ένα χρόνο πριν, δείχνει το πόσο σημαντικό είναι πλέον το mobile web design  αλλά και οι ταμπλέτες.

Τέλος, η όμορφη παρουσίαση των καθημερινών στιγμών και επιλογών της ζωής μας, δηλαδή του “ψηφιακού προσώπου” μας είναι μια τάση που όλο και αυξάνεται. Το (ψηφιακό ή μη) design γίνεται ανάγκη και υπόθεση όχι μόνο των επιχειρήσεων αλλά και του καθενός.

Η ΕΡΤ

Πριν κάποια χρόνια εμφανίστηκε το κίνημα “Δεν πληρώνω ΕΡΤ”. Τότε, μάλιστα, η κρίση ούτε είχε φανεί. Από τότε αναθερμαίνεται ανά τακτά διαστήματα, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, ο λογαριασμός της ΔΕΗ μοιάζει πως θα αντικαταστήσει το χαρτί της Εφορίας.

Οι διαγωνισμοί

Τα τελευταία 2-3 χρόνια παρατηρείται στην Ελλάδα μια έξαρση σε κακοοργανωμένους (για να μη πω “κακοστημένους”) διαγωνισμούς design, με πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτόν του λογοτύπου της Ολυμπιακής και πιο αστείο αλλά εξίσου ενδεικτικό αυτόν του λογοτύπου της ΟΝΝΕΔ, γνωστός και ως #logo31.

Ο διαγωνισμός της ΕΡΤ

Πριν λίγο καιρό ανακοινώθηκε διαγωνισμός από την ΕΡΤ για το σχεδιασμό της νέας ιστοσελίδας της.

Η ανακοίνωση

1. Η ανακοίνωση ήταν τον Ιούνιο και ζητούσε κατάθεση πρότασης 22 Ιουλίου.
2. Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν φοιτητές ή απόφοιτοι τμημάτων Γραφιστικής, Καλών Τεχνών, Πληροφορικής, όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων (ΑΕΙ, ΤΕΙ, Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών κ.ά.), ηλικίας έως 30 ετών.
3. Το περιεχόμενο της πρότασης που θα κατατεθεί να είναι σε μορφή psd layers και jpeg για γρήγορη απεικόνιση και θα περιλαμβάνει τουλάχιστον μια (1) εικόνα για το κεντρικό site και μια (1) για ένα οποιοδήποτε εσωτερικό μενού.
4. Οι νικητές (θα ανακοινωθούν στις 9 Σεπτεμβρίου) θα διεκδικήσουν χρηματικά έπαθλα των 5.000 ευρώ , 3.000 ευρώ και 1.000, ενώ η δημιουργική πρόταση που θα κερδίσει το πρώτο βραβείο θα εφαρμοστεί στο κεντρικό website της ΕΡΤ.
5. Εάν οι νικητές του διαγωνισμού έχουν ανάγκη πρακτικής άσκησης, τους προσφέρεται η δυνατότητα να ασκήσουν την πρακτική τους για διαστημα 6 μηνών στα τμήματα γραφιστικής της ΕΡΤ Α.Ε.

Συνοψίζοντας, η ΕΡΤ προσκαλεί σπουδαστές ή junior web designers, να κάνουν την πρότασή τους για την αρχική σελίδα του site της, θα μοιράσει χρήματα και θέσεις πρακτικής άσκησης. Μερικές παρατηρήσεις:

1. Η ΕΡΤ δεν παίρνει στα σοβαρά τον ανασχεδιασμό της σελίδας της. Η συγκεκριμένη περιγραφή και τα έπαθλα θα ήταν ίσως συζητήσημα στην περίπτωση ενός ΙΕΚ, αλλά σίγουρα δεν είναι αποδεκτά για ένα τέτοιου μεγέθους δημόσιο οργανισμό.
2. “Σκορπάει” αρκετά χρήματα στη συγκεκριμένη παρωδία διαγωνισμού. Συγκεκριμένα: €5000 + €3000 + €1000 = €9000 + 6μήνες πρακτική: 6 x 3 x €700 = €12600 Σύνολο: €21600 Ποσό το οποίο προσωπικά θεωρώ μια καλή πρόταση για πλήρη μελέτη και σχεδιασμό (όχι developing) ολόκληρου του portal της ΕΡΤ.
   Παρένθεση: Η ΕΡΤ to 2008 ξόδεψε €1.200.000 για το σχεδιασμό της οπτικής ταυτότητάς της από τη Red Bee Media. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του σχεδιασμού έχει ήδη ακυρωθεί από τη ΝΕΤ και την ΕΤ3 οι οποίες σχεδίασαν εκ νέου (εσωτερικά) πολλά σήματα.
3. Δεν υπάρχει πουθενά αναφορά για τα δικαιώματα χρήσης των προτάσεων, ούτε ποιος θα δουλέψει με αυτά για να βγει το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο, σαφώς, δεν αποτελείται από “μια αρχική και μια εσωτερική σελίδα”. Οι συμμετέχοντες απλώς στέλνουν τις προτάσεις τους (και με ανοιχτά αρχεία) χωρίς καμιά δέσμευση.
4. Δεν υπάρχει πουθενά αναφορά για την εταιρεία ή την ομάδα που θα αναλάβει το developing (κρατήστε το αυτό).

Η κριτική επιτροπή

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν κάποιες περιγραφές θέσης εργασίας:

1. Αρετή Καλεσάκη – Υπεύθυνη χορηγιών και αναπληρώτρια, Υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων ΕΡΤ Α.Ε.
2. Ιφιγένεια Ιλιάδου – Web designer (Διεύθυνση Πολυμέσων ΕΡΤ Α.Ε.)
3. Τέρρυ Πολίτης – Graphic designer-art director στο Τμήμα Προβολής Γ.Δ. Τηλεόρασης ΕΡΤ Α.Ε.

Τα αποτελέσματα / Οι νικητές

Την περασμένη Τρίτη βγήκαν τα αποτελέσματα. Παρά το “low profile” του διαγωνισμού, μαθεύτηκαν γρήγορα μέσω κοινωνικών δικτύων, κυρίως λόγω του 2ου βραβείου, στο οποίο, μια γρήγορη ματιά, ακόμα και στο μοναδικό thumbnail (μόνο της αρχικής) που συνόδευε την ανακοίνωση, αρκεί για να δει κανείς την ομοιότητα της πρότασης με το site του BBC.

Ας τα δούμε όμως ένα-ένα. Τις καλύτερες συμμετοχές έστειλαν οι:

1. Γιώργος Καλοκαίρης – 1ο βραβείο (€5.000)
2. Δημήτρης Σερέτης – 2ο βραβείο (€3.000)
3. Σταματίνα Νερούτσου – 3ο βραβείο (€1.000)

Στην κορυφή του παγόβουνου

1. Ένας απαράδεκτος διαγωνισμός από κάθε άποψη, από την περιγραφή του μέχρι τις απαιτήσεις, τους όρους συμμετοχής και τα βραβεία του.
2. Μια κριτική επιτροπή, φαινομενικά σωστά επιλεγμένη, αλλά τελικώς αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά σωστά έκανε την δουλειά της. Οι πιθανοί και πραγματικοί λόγοι για το παραπάνω δεν μας απασχολούν αυτή τη στιγμή.
3. Συμμετοχές που βραβεύτηκαν ενώ θα έπρεπε να “κοπούν” ως μη αποδεκτές. Εσκεμένα δεν θα αναφερθώ σε θέμα αισθητικής, ενώ θα αποφύγω την κριτική σε επίπεδο “ταυτότητας” και design, αφού αυτό θα έπρεπε να το κάνει η κριτική επιτροπή.
• Η πρώτη, με προφανείς αναφορές σε εικαστικά γνωστού καναλιού αλλά κυρίως λόγω βασικών λαθών σε θέματα user experience αλλά ευκολίας εξέλιξης του σχεδιασμού σε εσωτερικές σελίδες και ενότητες με διαφορετικές ανάγκες.
• Η δεύτερη, δεν χρειάζεται σχόλια.
• Η τρίτη, είναι η καλύτερη λύση από τις άλλες αν ήταν ένα πρώτο draft “χωροθέτησης”, αλλά αν αυτό είναι το 3ο βραβείο με κάνει περίεργο να δω τα επόμενα 3 που δεν επιλέχθηκαν.
4. Μια μεγάλη σπατάλη χρημάτων που δεν προέρχονται από ιδιωτική ταμείο αλλά δημόσιο(!) οργανισμό.

Και τώρα;

Παρά τον όλο ντόρο και τη φασαρία και παρά την επικοινωνία από το περιοδικό +design, δεν έχουμε (ακόμα) επίσημη απάντηση.

Η ΕΓΕ βέβαια, ως γνωστόν, δεν έχει το δυναμικό μελών που θα της επέτρεπαν να επέμβει πιο δραστικά.

Πέρα από την κατακραυγή και τα πρώτα αστειάκια σε facebook, twitter, fora, blog κλπ. οι επαγγελματίες του χώρου δεν φαίνεται να μπορούμε ή να θέλουμε να κάνουμε κάτι γι’αυτό.

Έχουμε ένα διαγωνισμό που θα έπρεπε να ακυρωθεί και τελικά… θα τον φάμε.

Πέρα από την κορυφή του παγόβουνου

Πρόκειται για ένα πρόβλημα που είναι μεγαλύτερο από το web design στην Ελλάδα και πέρα από την αγορά της digital οπτικής επικοινωνίας.

Την ίδια στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, έχουμε επεισόδια έξω από τη Βουλή με εργαζόμενους της ΕΡΤ, που αντιδρούν στο ανακοινωθέν κλείσιμο της “κερδοφόρου” ΕΡΤ.

Μιλάμε για χειροπιαστά παραδείγματα που οδήγησαν (και) τον χώρο μας σε οικονομικά προβλήματα. Μιλάμε για ένα μόνο κομμάτι ντόμινο στη συνολική κατασκευή που καταρέει.

Συζήτηση στο Twitter ή το Google+

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Έγινε επαναξιολόγηση του διαγωνισμού. Με τα νέα αποτελέσματα το 2ο βραβείο ακυρώθηκε, ενώ εμφανίστηκε νέο 3ο βραβείο, το οποίο προσωπικά θεωρώ καλύτερο και από τα προηγούμενα 3!

Και για να είμαστε ξεκάθαροι, η ΕΡΤ θα έπρεπε τουλάχιστον να ακυρώσει όλο το διαγωνισμό και όχι μόνο τη μία συμμετοχή. Το πρόβλημα είναι στη διοργάνωση και την κριτική επιτροπή, όχι στον ένα συμμετέχοντα.

Ξεκινήσαμε λοιπόν να σχεδιάζουμε την εταιρική ταυτότητας της εταιρείας και στη συνέχεια το ίδιο το προϊόν (mobile app). To logo είχε μια σαφή γραμμή από την αρχική του ιδέα και μια συνολική μελέτη καταλήξαμε στο παρακάτω, το οποίο συνοδεύεται από σειρά εφαρμογών λόγω χρήσεων (web design, mobile apps, newsletter κλπ.)

Το επόμενο βήμα ήταν ο σχεδιασμός του Netrobe blog. Η αρχική σελίδα ήταν ένα ενημερωτικό μήνυμα (φαίνεται πλέον μόνο εδώ) ενώ πλέον έχει αντικατασταθεί από την register/login σελίδα η οποία αρχίζει υιοθετεί όλο και περισσότερα στοιχεία από την εφαρμογή.

Από σήμερα και η εφαρμογή είναι διαθέσιμη στο App Store.

NETROBE for iPhone is the easiest way to manage your clothes and share your style with friends.

This wardrobe management application helps you upload your clothes online by photographing them on the spot and removing the background image or by searching through a database of clothes to find what you own.

Create outfits, share your stylish looks with your friends and discover what your friends are wearing too.

Use NETROBE to plan what to wear in your upcoming events, pack your suitcase for your next trip and create your own personal cookbook from the outfits you’ve worn or things you like.

Μπορείς να επισκεφτείς το site του Netrobe ή τη σελίδα του στο Facebook.

Σχόλια στο Twitter ή το Google+

«Αν είναι κάτι καλό, ξέρεις ότι θα βρω χρόνο», είπα. «Περιοδικό, ένθετο σε εφημερίδα. Είσαι;», απάντησε. Ήμουν. Ξεκινήσαμε το Σεπτέμβριο.

Αν μου έλεγες τότε ότι θα καταφέρναμε δύο άτομα (ένας αρχισυντάκτης κι ένας γραφίστας) με τη βοήθεια μερικών εξωτερικών συνεργατών (δημοσιογράφοι και φωτογράφοι), εβδομαδιαίο ένθετο ποικίλης ύλης δεν θα το πίστευα. Κι όμως έγινε και είναι από τις δουλειές που χάρηκα περισσότερο. Το δεύτερο χρονικά αλλά το πρώτο πραγματικό “δικό μου” από πλευράς σχεδιασμού περιοδικό. Το minima του Αγγελιοφόρου.

Πριν λίγο καιρό ήρθε στα χέρια μου η (εξαιρετική και πολύ συγκινητική) έκδοση του δημιουργικού γραφείου Red Creative «Θεσσαλονίκη Graphic Design 1980-2009». Το minima βρίσκεται ανάμεσα στις σελίδες του. Ανάμεσα σε εξώφυλλα από Ξύλινα Σπαθιά και Τρύπες και σε αφίσες των Δημήτριων, στην εταιρική ταυτότητα του Music Kitchen και του Ντορέ, στα περιοδικά SOUL και Parallaxi, στα Goody’s και την μπύρα ΠΑΟΚ(!), είναι μέρος της ιστορίας design της Θεσσαλονίκης.

Πολλά ευχαριστώ.

Για συζήτηση, στο Google+

Πριν λίγο καιρό ο Δημήτρης Φακίνος μοιράστηκε μαζί μου μια σκέψη του για μια ημερίδα σχετικά με το web design. Όπως το περιέγραψε τότε “κάτι σαν το Πανόραμα, όμως όχι με παρουσίαση εργασιών αλλά με παρουσιάσεις πάνω σε θέματα ειδικού ενδιαφέροντος”. Ή κάπως έτσι…

Τώρα, αυτή η ιδέα οδήγησε στη δημιουργία του Digitized την 01/10/2011 στην Αθήνα. Σύμφωνα με το site, είναι μια νέα διοργάνωση που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός και σκοπός της είναι να δημιουργήσει μια πλατφόρμα συνάθροισης, συζήτησης και συνεργασίας που να απαιτεί τη φυσική παρουσία των ανθρώπων που το αντικείμενο της εργασίας τους, περιορίζει να ενεργούν ως επί το πλείστον μπροστά στην οθόνη τους.

Εκτός από τα δύο κεντρικά ονόματα, τα οποία εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το πάνελ των ομιλητών του πρώτου Digitized φιλοξενεί και ονόματα του ελληνικού web design. Τους Κωνσταντίνο Δημητριάδη και Anthony Κυριαζή Creative Director και Director of Creative Services αντίστοιχα στην Tribal DDB Athens, τον Χάρη Χάραρη Director στη Radial, και τον υποφαινόμενο Creative Director στην OgilvyOne Athens και ιδρυτικό μέλος των Bitniks.

Ελπίζω να σας δω όλους εκεί.

Για συζήτηση, στο Google+

“People ignore design that ignores people.”
~Frank Chimero

Κατ’αρχάς, ας θυμηθούμε την πορεία εξέλιξης της οθόνης στην ιστορίας της τεχνολογίας. Ο κινηματογράφος, η πρώτη οθόνη και η μεγαλύτερη, ήταν δημόσια. Η δεύτερη, η τηλεόραση, εισχώρησε στα σπίτια μας και έγινε συλλογική, αλλά όχι δημόσια. Η τρίτη, ακόμα μικρότερη, η οθόνη του υπολογιστή, έγινε ιδιωτική αλλά είχε τη δυνατότητα να μοιραστεί. Η τέταρτη και μικρότερη, αυτή του κινητού, είναι η πιο οικεία και προσωπική, καθόλου κοινόχρηστη, ενώ μας συνοδεύει οπουδήποτε. Το μέγεθός της, μάλιστα, αυξάνεται, καθώς ολοένα και εξελίσσεται η τεχνολογία και εμφανίζονται τα κινητά νέας γενιάς (βλ. τεχνολογίες 3G και WiFi).

Στη διάρκεια των τελευταίων ετών παρατηρήθηκε μια σημαντική αλλαγή στο ποσοστό των χρηστών του Διαδικτύου που έχουν πρόσβαση σε ιστοσελίδες μέσω των τηλεφώνων και άλλων φορητών συσκευών. Με την μεταπήδηση λοιπόν χρηστών από την τρίτη στην τέταρτη οθόνη, είναι λογικό, να ασχολούνται και ολοένα και περισσότεροι web designers με αυτό που αποκαλούμε Mobile Web Design.

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση αυτού του ολοκαίνουργιου και πολύ δραστήριου κλάδου, θα πρέπει να κάνουμε ένα βασικό διαχωρισμό ανάμεσα α) στο σχεδιασμό ιστοτόπων (websites) για προβολή στους browser των φορητών συσκευών και β) στο σχεδιασμό εφαρμογών (application) για συγκεκριμένα μοντέλα και πλατφόρμες, όπως είναι το App Store της Apple ή το Android Market για την αντίστοιχη πλατφόρμα λογισμικού της Google.

Σχεδιασμός Ιστοτόπων

Η βασικές διαφορές σε σχέση με τον αντίστοιχο σχεδιασμό για οθόνες υπολογιστές είναι δύο. Οι αναλύσεις της οθόνης (κατά αντιστοίχηση οι διαστάσεις του καμβά), και οι συνθήκες πλοήγησης.

Η πρώτη είναι αρκετά σαφής καθώς είναι πολύ διαφορετικό για τον σχεδιαστή να έχει στη διάθεσή του πλάτος οθόνης 1024 pixels (η πιο κοινή διάσταση αυτή τη στιγμή, αν και η εξελίξεις δείχνουν ότι προχωράμε σε αναλογίες κοντά στα 1280) από το να έχει αναλύσεις με πλάτος περίπου 300 ή 480 pixels. Θα πρέπει να διαχειριστεί διαφορετικά τα δεδομένα, να αλλάξει τη δομή και το layout των σελίδων, την τυπογραφία αλλά, ίσως, και την πλοήγηση, κρατώντας, φυσικά, κοινά στοιχεία με τον αρχικό σχεδιασμό.

Η δεύτερη είναι η πιο σημαντική και έχει να κάνει με δύο βασικά χαρακτηριστικά του web design: τη λειτουργικότητα (usability) και την εμπειρία χρήστη (user experience). Σ’αυτά επιδρούν δύο κύριοι παράγοντες, η ταχύτητα σύνδεσης και download από το κινητό και οι συνθήκες περιβάλλοντος του χρήστη (στο δρόμο, ανάμεσα σε κόσμο, φασαρία και λίγο χρόνο στη διάθεσή του).

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Φανταστείτε κάποιον που θέλει να πάει στο θέατρο. Στην μία περίπτωση είναι στο σπίτι του, χαλαρός και μπροστά στον υπολογιστή του με τη γρήγορη σύνδεση. Μπορεί να επισκεφτεί πάνω από δύο site να ψάξει για περισσότερες πληροφορίες, έχει το χρόνο να παρακολουθήσει κάποιο βίντεο ή να ακολουθήσει ένα διαφημιστικό banner για κάποια παράσταση, ενώ ίσως βρει και κάποιο φίλο στο chat για να τον ρωτήσει αν είδε κάποια καλή παράσταση.

Στη δεύτερη περίπτωση, είναι σε κάποιο εστιατόριο ή καφέ, με μουσική και κόσμο να του αποσπά την προσοχή και σαφώς πιο αργή σύνδεση. Τότε μπορεί να θέλει μία ή δύο προτάσεις από κάποιο site που επισκέπτεται, αλλά, το βασικότερο, είναι η εύκολη και γρήγορη πλοήγηση και αναζήτηση στις στις διαθέσιμες παραστάσεις, ενώ αντί να σπαταλήσει χρόνο σε κάποιο βίντεο, του είναι πιο χρήσιμες πληροφορίες για το που βρίσκεται στο χάρτη το θέατρο ή αν υπάρχουν διαθέσιμα εισιτήρια.

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι ο σχεδιασμός και η ιεράρχηση της πληροφορίας θα πρέπει να προσαρμοστεί, όχι μόνο λόγω του μεγέθους και της ανάλυσης της οθόνης, αλλά και γιατί θα πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να ο χρήστης να βρίσκει γρήγορα και άμεσα αυτό που θέλει.

Για να πετύχουμε τα παραπάνω, υπάρχουν μερικοί βασικοί κανόνες που καλό είναι να ακολουθεί ο σχεδιαστής.

1. Μείνετε στα βασικά. Σωστή χρήση της HMTL και των tag της όπως: p, br, b, i header (H1-6), blockquote, κλπ.
2. Σχεδιάστε με προσαρμόσιμο πλάτος (fluid width layout), καθώς έτσι θα έχετε καλύτερα αποτελέσματα σε διαφορετικές πλατφόρμες.
3. Αποφύγετε τεχνικές όπως frames, layers, image maps, plugins. Χρησιμοποιήστε σωστά τη Javascript και κρατήστε καθαρό το CSS.
4. Σχεδιάστε για μικρές διαστάσεις, και αποφύγετε την “αταξία” (clutter).
5. Δώστε μεγάλη προσοχή στον τρόπο που εμφανίζονται οι εικόνες και οι διάφοροι πίνακες και λίστες.
6. Δοκιμάστε το site και σε smartphone αλλά και σε κάποιο παλιότερης τεχνολογίας.

Παρατηρούμε, λοιπόν, την ανάγκη του web design να ανταποκρίνεται στη συμπεριφορά του χρήστη και του περιβάλλοντος με βάση το μέγεθος της οθόνης, την πλατφόρμα και τον προσανατολισμό της συσκευής αλλά και το περιβάλλον χρήσης της. Η πρακτική αυτή συνίσταται σε ένα συνδυασμό προσαρμόσιμου κάνναβου (flexible grid), βασικών layout, εικόνων και έξυπνης χρήσης CSS. Όλα τα παραπάνω είναι αυτό που αποκαλούμε Responsive Web design, κάτι που θα πρέπει να αναλυθεί σε άλλο άρθρο.

Σχεδιασμός Εφαρμογών

Εδώ τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά αλλά εξίσου ενδιαφέροντα. Σε γενικές γραμμές, ο σχεδιασμός μιας εφαρμογής για κινητά έχει τις ίδιες ανάγκες με αυτόν ενός ιστοτόπου σε ό,τι αφορά την τυπογραφία, τη δομή, την ιεράρχηση της πληροφορίας και την πλοήγηση. Έχει, όμως, δύο πολύ βασικές διαφορές. Από τη μία, έχει την ανάγκη προσαρμογής σε οθόνες (τουλάχιστον όχι σε τόσο πολλές), αλλά απ’ την άλλη, κάθε πλατφόρμα έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και απαιτήσεις.

Όσον αφορά την ανάγκη σχεδιασμού για πολλές αναλύσεις, αυτή μειώνεται στην περίπτωση των εφαρμογών εφόσον μιλάμε για μία μόνο πλατφόρμα. Για παράδειγμα αν θέλουμε να σχεδιάσουμε μια εφαρμογή για το iPhone, τότε έχουμε δύο διαστάσεις να υπολογίζουμε, μάλιστα η μία είναι απλώς η διπλάσια της άλλης (βλ. Retina display) άρα τα πράγματα μοιάζουν κάπως πιο εύκολα. Το iPad είναι καλύτερο να θεωρείται διαφορετική πλατφόρμα που απαιτεί εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό, λόγω διαφορετικών δυνατοτήτων και συνθηκών χρήσης.

Αντίθετα, ο σχεδιαστής πρέπει να μελετήσει πολύ περισσότερο για μια εφαρμογή καθώς θα πρέπει να γνωρίζει τους περιορισμούς αλλά και τις ιδιαίτερες δυνατότητες μιας συσκευής ή πλατφόρμας. Για παράδειγμα ο σχεδιασμός ενός iPhone app μπορεί να μοιάζει περιοριστικός λόγω των διάφορων κανόνων που ορίζει η Apple, πχ. navigation bar, αλλά, από την άλλη, γίνεται πιο ενδιαφέρον με τις τεχνικές και τα animation που παρέχει η ίδια η εταιρεία στον κώδικά της, πχ. από όμορφες εναλλαγές ανάμεσα στις διάφορες οθόνες, μέχρι πλήρες “ντύσιμο” (theming) των εικαστικών στοιχείων της εφαρμογής. Ένα παράδειγμα προσαρμογής του σχεδιασμού ενός site σε εφαρμογή είναι αυτό του ελculture.gr όπου μπορούμε να δούμε τις διαφορές στο σχεδιασμό της αρχικής σελίδας (homepage).

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι υπάρχει ανάγκη για διαφορετικό σχεδιασμό ενός app από ένα mobile site ακόμη κι αν πρόκειται για τη μεταφορά/προσαρμογή των υπηρεσιών του ίδιου site. Στις εικόνες φαίνεται καλύτερα η διαφορά μεταξύ της προβολής στην οθόνη του iPhone, του κανονικού site των NYTimes με το αντίστοιχο mobile site (και τα δύο στον Safari) αλλά και την διαφορετική σε σχεδιασμό εφαρμογή του.

Καθώς ο τομέας του σχεδιασμού εφαρμογών είναι πολύ καινούργιων δεν είναι εύκολο να ορίσουμε “κανόνες”, πέραν φυσικά από τους γενικά εφαρμόσιμων κανόνων της οπτικής επικοινωνίας, όπως τυπογραφία κλπ., αλλά μπορούμε να παρατηρήσουμε ορισμένα λάθη αλλά και τάσεις.

Λάθη στο σχεδιασμό εφαρμογών

1. Υπερβολικά σχεδιασμένες. Τυπικό πλέον πρόβλημα είναι τα υπερβολικά γραφικά και οι “διακοσμητικές” πινελιές που δεν έχουν πραγματική χρησιμότητα, και οδηγούν σε “ασυνέπεια” (inconsistency) ανάμεσα στις εφαρμογές μια συσκευής. Το να σπας τέτοιου είδους “συμβάσεις” κάνει το design λιγότερο άμεσα αντιληπτό, ενώ το branding (βασικός λόγος που οδηγεί το σχεδιασμό σ’αυτό το πρόβλημα) μπορεί να επιτευχθεί και με άλλους, καλύτερους τρόπους.
2. Η παραμέληση των τεχνικών περιορισμών, όπως αργή σύνδεση στο Διαδίκτυο ή μικροί σε ισχύ επεξεργαστές.
3. Πολύπλοκη πλοήγηση. Κακή δομή περιεχομένου, μπερδεμένα layout.
4. Σύγχυση της φορητής συσκευής με έναν υπολογιστή. (Σ’αυτό θα επανέλθω σύντομα) Το να μη χρησιμοποιείς διαδράσεις που προσφέρουν οι νέες συσκευές όπως, κατάδειξη με δάχτυλα αντί ποντίκι (touch screen), σύνθετες διαδράσεις με πολλά δάχτυλα (multi-touch gestures), αλλά και τεχνολογίες όπως ενσωματωμένο GPS ή επιταχυνσιόμετρο (accelerometer).
5. Αδιαφορία για το περιβάλλον/πλαίσιο χρήσης (context). Που, πότε, πως και γιατί χρησιμοποιείται η εφαρμογή και η συσκευή.

Τάσεις στο σχεδιασμό εφαρμογών

1. Απλοποίηση του σχεδιασμού. Όχι με την λογική του minimal, αλλά του simplicity. Δεν είναι τόσο “αυτοματοποιημένη” διαδικασία όσο ακούγεται και έχει να κάνει με αυτόν για τον οποίο δουλεύουμε. Το χρήστη. Σκοπός είναι να τον κάνουμε να νιώσει οικεία με την εφαρμογή και να μπορέσει να κάνει αυτό που θέλει εύκολα και απλά.
2. “Ρεαλιστικός” σχεδιασμός. Ακριβώς επειδή υπάρχουν τεχνικοί περιορισμοί αλλά και μια τάση στις εφαρμογές ο χρήστης να (μπορεί να) κάνει ένα πράγμα σε κάθε οθόνη, και ο σχεδιασμός μοιάζει πολύ λιτός, έχει επικρατήσει η τάση (μάλλον trend) να σχεδιάζονται οι εφαρμογές με μια λογική προσομοίωσης πραγματικότητας. Για παράδειγμα η εφαρμογή iBooks που σχεδιάστηκε σαν μια βιβλιοθήκη με κανονικά ράφια και βιβλία.
3. Ιδιαίτερη βαρύτητα στις λίστες, τα κουμπιά και τα εικονίδια. Κατά κύριο λόγω οι εφαρμογές έχουν να κάνουν με παρουσίαση λιστών από άρθρα, φωτογραφίες, προϊόντα κλπ., αλλά και ρυθμίσεων και εργαλείων πάνω σ’αυτές (επιλογή, προώθηση, εκτύπωση, διαγραφή, βαθμολόγηση κλπ.). Έτσι οι σχεδιαστές τείνουν να δίνουν προσοχή στη λεπτομέρεια του σχεδιασμού αυτών καθώς αυτά θα κάνουν ιδιαίτερο και ξεχωριστό το design της εφαρμογής. Η λογική ότι “το UI είναι το branding” ισχύει πολύ περισσότερο στις εφαρμογές από ότι στα site.
4. Πολυεπίπεδο περιβάλλον χρήστη. Ενώ στα site η τάση, λόγω διαστάσεων οθόνης, είναι να παρουσιάζονται το δυνατόν περισσότερες επιλογές στο χρήστη, στις εφαρμογές λειτουργεί περισσότερο η λογική των “κρυμμένων” μενού επιλογών και εργαλείων τα οποία εμφανίζονται στο χρήστη τη στιγμή που πρέπει, δίνοντάς του έτσι περισσότερο χώρο για το καθαρό περιεχόμενο (κείμενο, εικόνα κλπ.)
5. Χρήση των δυνατοτήτων των touch screen. Όσο εξαπλώνονται τα κινητά νέας γενιάς (smartphones) τόσο περισσότερο οι χρήστες εξοικειώνονται με τα gestures. “Κινήσεις” όπως το scroll down στην οθόνη ή η ανακίνηση (shake) ολόκληρης της συσκευής για να εμφανιστεί ένα κρυμμένο πεδίο αναζήτησης ή για να ανανεωθούν τα δεδομένα που παρουσιάζονται αρχίζουν να υιοθετούνται ολοένα και περισσότερο από τους σχεδιαστές των εφαρμογών.

Τελειώνοντας, βλέπουμε ότι το Mobile Web Design και το Mobile App Design είναι δύο ξεχωριστές ενότητες του κλάδου του Web Design με τους δικούς τους κανόνες και περιορισμούς. Οι επαγγελματίες σχεδιαστές θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ασχολούμαστε με ένα μέσο το οποίο επιδέχεται συνεχώς αλλαγές και, συνεπώς, απαιτεί τη συνεχή προσαρμογή και ανάπτυξη των δεξιοτήτων μας, ενώ θα πρέπει να μη ξεχνάμε δύο βασικά πράγματα: α) να λαμβάνουμε υπ’όψιν ότι οι βασικές αρχές του σχεδιασμού οπτικής επικοινωνίας παραμένουν οι ίδιες, ενώ οι ιδιαιτερότητες και οι δυσκολίες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πρόκληση για συνεχή αναζήτηση λύσεων και μεθόδων και, β) όπως σε κάθε άλλη εφαρμοσμένη τέχνη, υπάρχει κάποιος για τον οποίο κάνουμε όλα αυτά, ο χρήστης/θεατής/αναγνώστης, ο οποίος δεν είμαστε μόνο εμείς.

Απαντήσεις στο email ή στο twitter