Τι συμβαίνει
Πριν λίγους μήνες ζήσαμε υπέροχες στιγμές με το διαγωνισμό σχεδιασμού του “νέου” λογοτύπου της Ολυμπιακής (σχετικό post με πλήθος σχετικών link). Η ΕΓΕ μπορεί να έκανε τη διαμαρτυρία της, πολλοί σχεδιαστές μπορεί να αντιδράσαμε και να φωνάξαμε, άλλοι τόσοι το συζητήσαμε σε ιδιωτικές αλλά και δημόσιες συζητήσεις, αλλά ο διαγωνισμός έγινε, και όπως σωστά σχολίασε ο Δημήτρης Κανελόπουλος κάποια στιγμή «[...] Μεγάλη επιτυχία. Μόνο 650 συνάδελφοι έλαβαν μέρος απαντώντας στην ΕΓΕ για το τι νομίζουν για τις αποφάσεις της».
Πριν λίγες εβδομάδες, ανάλογης φερεγγυότητας διαγωνισμό για νέο λογότυπο προκήρυξε η Αυτοδιοικητική Παράταξη του Υποψηφίου Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Απόστολου Παπατόλια. Η ΕΓΕ ανέδρασε κι εκεί, αλλά φαίνεται πως πρώτα πρέπει να τα βρούμε μεταξύ μας, γιατί η όλη κατάσταση δεν ακούστηκε καθόλου.
Πρόσφατα επίσης, η GAP παρουσίασε το νέο της λογότυπο. Το οποίο δεν προήλθε από ανοιχτό διαγωνισμό. Η αντίδραση του κόσμου, από πλευράς σχεδιαστών και μη, ήταν έντονη. Το παλιό σήμα απέκτησε twitter, σε blog και fora γράφτηκαν διάφορα, γενικά υπήρχε μια τέτοια αντίδραση που, τελικά, επέστρεψαν στο παλιό.
Σήμερα, έπεσα πάνω στο διαγωνισμό για το νέο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ, η οποία, λέει, «αλλάζει και μαζί κάτι καινούργιο, κάτι δυναμικό ξεκινάει». Έτσι, μέσα από ένα ανοιχτό (στα πλαίσια του “χύμα”) διαγωνισμό, με αμφίβολους όρους συμμετοχής, απουσία ονομάτων στην κριτική επιτροπή και αμοιβή ένα MacBook Pro(!), η ΟΝΝΕΔ αναζητά νέο σήμα.
Ό,τι του φανεί… ;
Στο site της Icograda υπάρχουν κανόνες για το πως γίνεται ένας διαγωνισμός. Ακόμα κι αν θέλουμε να ξεφύγουμε από τέτοια πλαίσια και να το δούμε πιο “ανοιχτά” και πιο “πολιτικά”, μια διαβούλευση τέτοιου τύπου και σε σωστό στάδιο της διαδικασίας του design υπάρχει και έχει περιγραφεί ως Charrette.
Παρόλα αυτά, κάποιοι επιμένουν σε δικές τους διαδικασίες. Χωρίς μελέτη και υπόβαθρο. Χωρίς σκέψη και αναζήτηση. Γρήγορα. Τώρα!
Κάποιοι, βάζοντας πράγματα που δεν καταλαβαίνουν σε τεράστιους κουβάδες με ταμπέλες ΙΚΕΑ οργανώνοντας στο μυαλό τους μια δική τους πραγματικότητα και δημιουργώντας περιβάλλοντα και αισθητικές με την ίδια ευκολία που επιλέγουν πίτσα ή σουβλάκια λίγο πριν αρχίσει το ματς.
Φυσικά, δεν είναι να αναρωτιόμαστε για τα επίπεδα του design στην Ελλάδα, όταν βλέπουμε έρευνες για τη σχέση των ελλήνων με τον πολιτισμό να φέρνουν τέτοια αποτελέσματα (διάβασε και την επιστολή της Κ. Δημουλά).
Πόσο μαζί;
Γίνεται να αποφασίζουμε όλοι μαζί για όλα; Είναι λογική επιλογή το δημοψήφισμα για θέματα που απαιτούν εκπαίδευση και πείρα; Μπορούμε όλοι να σχεδιάσουμε πχ. ένα κτήριο ή μια γέφυρα και να συμμετέχουμε σε διαγωνισμό; Είναι επιλογή το σχεδιάζουμε μαζί (τα πάντα);
Είναι τελείως διαφορετικό, το να γίνει ένας διαγωνισμός με συγκεκριμένα κριτήρια συμμετοχής, ορισμένη αξιοκρατικά κριτική επιτροπή, σωστή και διαφανή διαδικασία αξιολόγησης η οποία να καταλήξει σε δύο άριστες τελικές επιλογές και η τελική απόφαση να δοθεί με ανοιχτή αλλά δίκαιη και ασφαλή ψηφοφορία στο κοινό που ενδιαφέρεται γι’αυτό ώστε να επιλεγεί το τελικό αποτέλεσμα.
Share!
Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να αναγκάσουμε κάποιον να μη στήνει τέτοιους διαγωνισμούς, ούτε κάποιο “συνάδελφο” να μη πουλά φθηνά τη δουλειά του. Μπορούμε, όμως, να ζητήσουμε καλύτερους όρους εργασίας (όπως και να το δεις), ενημερώνοντας τους νεότερους ειδικά αλλά και μοιράζοντας μεταξύ μας κάθε σχετική πληροφορία, ενώ παράλληλα θα πρέπει να προσπαθούμε να δείξουμε, και να αποδείξουμε με την ποιότητα στη δουλειά μας, την ανάγκη για καλό design.
[updated]
Η θέση της ΟΝΝΕΔ στα σχόλια για το διαγωνισμό λογοτύπου
«Δεν πρόκειται για επαγγελματικό διαγωνισμό»
Τις τελευταίες ημέρες έχει δημιουργηθεί ένα θέμα σχετικά με ανοικτό διαγωνισμό λογοτύπου που προκήρυξε η ΟΝΝΕΔ.
Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί, κάποια με θυμό, κάποια με πικρία, κάποια με ειρωνεία, κάποια με σκεπτικισμό και σοβαρότητα.
Διαβάστε τη συνέχεια στο περιοδικό +design
Pingback: «Με καράβι τα όνειρά μας και τον ήλιο στην καρδιά μας», το #logo31 γίνεται πρώτο θέμα στο ελληνικό διαδίκτυο | Freeweird
Pingback: Από το Logo 31 στην Area 51 | Λαπούτα
Pingback: #logo 31 | Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα