Άμεση δημοκρατία, Beuys και σύγχρονη τέχνη – 8 καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.
Ένα project που αποπειράται να σχολιάσει το αίτημα της άμεσης δημοκρατίας σήμερα και να θέσει ερωτήματα για το πολιτικό στοιχείο στην σύγχρονη τέχνη σε σχέση με το έργο του Μπόις. Η έκθεση θα περιλαμβάνει επίσης performances και δράσεις φοιτητών της σχολής, προβολές κτλ.
Έκθεση 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
Τόπος: ΑΣΚΤ – Πειραιώς 256, 182 33 Ρέντης
Επιμέλεια: Γκέλυ Γρυντάκη, Μαργαρίτα Καταγά
Από το δελτίο Τύπου:
Στο πλαίσιο του συμποσίου με θέμα «Η γέννηση της δημοκρατίας μέσα από πνεύμα της τέχνης» , σε διοργάνωση του Ινστιτούτου Γκαίτε και της ΑΣΚΤ Αθήνας το οποίο πραγματοποιείται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών,, παρουσιάζεται έκθεση ελλήνων καλλιτεχνών με τίτλο “Ιn dire(ct) democracy”- Άμεση δημοκρατία, Beuys και σύγχρονη τέχνη – 8 καλλιτεχνικές προσεγγίσεις σε επιμέλεια Γκέλης Γρυντάκη και Μαργαρίτας Καταγά που σχολιάζει το αίτημα της άμεσης δημοκρατίας σήμερα και θέτει ερωτήματα για το πολιτικό στοιχείο στην σύγχρονη τέχνη σε σχέση με το έργο του Μπόις.
Το συμπόσιο λαμβάνει χώρα με αφορμή την άκρως καίρια κοινωνικοπολιτική πρόταση που κατέθεσε ο γερμανός καλλιτέχνης, μέσα από το έργο του και τις δράσεις του : το δικαίωμα της άμεσης συμμετοχής του ατόμου στη βελτίωση και την πρόοδο των συλλογικών ενεργειών, την θέσπιση της άμεσης δημοκρατίας με την τέχνη ως κύριο αντικείμενο της δομής μίας κοινωνίας. Τη σημερινή εποχή όπου κλονίζονται καθημερινά τα ιδεολογικά σημεία της δημοκρατίας, ξεπροβάλλουν μεταβατικές πολιτικο-θεσμικές στάσεις και συνεχώς εισάγονται στην καθημερινότητα νέα βιοπολιτικά μοντέλα παραγωγής, ο καλλιτέχνης αποτελεί θεωρητικά το σύμβολο της ελευθερίας της έκφρασης και ορίζει την καθημερινότητα μέσα από τον διπολικό άξονα κρίση-φαντασία.
Με γνώμονα την ιστορική εξέλιξη του καλλιτέχνη στο πολιτικό γίγνεσθαι, κατά τον μοντερνισμό και μετέπειτα και με αφορμή τη σχέση του πολιτικού ακτιβισμού με τη δράση στη δημόσια σφαίρα, παρουσιάζονται 8 καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, με σύγχρονο «πολιτικό» λόγο σε σχέση με τα προβλήματα που θέτουν οι σημερινοί μηχανισμοί της δημοκρατίας. Με βάση τον κοινωνικό αντίλογο που προκαλεί η δράση της Άμεσης δημοκρατίας που εισήγαγε ο Mπους, παρουσιάζονται τα έργα-εισηγήσεις των εξής καλλιτεχνών: Αντώνης Βολανάκης, Γιώργος Διβάρης, Μαρία Πασχαλίδου, Λία Πέτρου, Χρήστος Πόνης, Μαρία Σαρρή, Δημήτρης Χαλάτσης, Ιnto the pill
Το «ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ για την άμεση δημοκρατία» (OMNIBUS for Direct Democracy in Germany), πνευματικό «γέννημα» του Μπόυς και υλοποίηση του μαθητή και συνεχιστή του, Γιοχάνες Στύγκεν, το οποίο διασχίζει την Ευρώπη από το 1987(Documenta 8), θα σταθμεύσει στην ΑΣΚΤ, αποτελώντας αφορμή και ταυτοχρόνως πλατφόρμα για συζητήσεις και πολιτιστικές δράσεις.
_ _ _ _ _
A total work of art is only possible in the context of the whole of society. Everyone will be a necessary co- creator of a social architecture, and, so long as anyone cannot participate, the ideal form of democracy has not beenreached.Whether peopleare artists, assemblers of machines or nurses, it is a matter of participating in the whole.
-Beuys,Joseph
From an interview with G Jappe (translated by J Wheelwright), in Studio International, vol.184, no.950, Dec. Quoted in C Harrison and P Wood (eds) Art in Theory1900^1990 (1992).